jueves, 24 de mayo de 2018

Siam prigioneri


Siam prigionieri,
siam prigionieri di guèra
siam su l'ingrata tèra
siam su l'ngrato suolo Siberian.

Ma quando, ma quando
la pace si farà.

Chiusi in baraca
sul duro lèto di legno,
fuori tompèsta di fredo,
fuori tompèsta di fredo,
e noi cantiamo ancor.


Ma quando, ma quando
la pace si farà

Siam prigionieri
siam prigionieri di guèra
tuti senza ghevèra,
tuti senza ghevèra,
nel suolo Siberian.


Ma quando, ma quando
la pace si farà

ritorneremo contenti,
dove la mamma sta.

Somos prisioneros
somos prisioneros de guerra
estamos en la ingrata tierra
en tierra siberiana

Pero ¿cuándo, cuándo llegara la paz?

Encerrados en un galpón
sobre una cama dura de madera
afuera hay una tormenta y mucho frío
pero nosotros seguimos cantando.

Pero ¿cuándo, cuándo llegara la paz?

Somos prisioneros
somos prisioneros de guerra
todos sin armas (sin fusil)
en tierra siberiana

Pero ¿cuándo, cuándo llegara la paz?
Cuando llegue la paz
volveremos felices
a casa, con nuestra madre.

Quando fui sui Monti Scarpazi


Quando fui sui monti Scarpazi

 "miserere" sentivo cantar

t'ho cercato fra il vento e i crepazi,

ma una voce soltanto ho trova'



O mio sposo eri andato soldato

per difendere l'imperator,

 ma la morte quassù hai trovato

e mai più non potrai ritornar.



Maledeta la sia questa guera

che mi ha dato sì tanto dolor,

il tuo sangue hai donato a la tera,

hai distrutto la tua gioventù.



Io vorei scavarmi una fossa

sepelirmi vorei da me

per poter colocar le mie ossa

solo un palmo distante da te

Cuando estuve en los Montes Carpatos
sentía cantar el "Miserere"
te he buscado entre el viento y las grietas de la montaña
pero tan solo una voz encontré.

Oh, esposo mío, partiste como soldado
para defender al emperador
pero acá has encontrado la muerte
y nunca más ya podrás regresar.

Maldita sea esta guerra
que me ha causado tanto dolor
has donado tu sangre a la tierra
has destruido asi tu juventud.

Yo querría cavarme una fosa
yo misma querría sepultarme
para poder colocar mis huesos
muy muy cerca de vos.

Dove sei stato mio bell'alpino


Dove sei stato mio bell’alpino
che ti ha cambià colore.

L'è stata l'aria del Trentino
che mi ha cambià colore.

Sul monte Nero c'è una tormenta
che mi ha cambià colore.

L'è stata l'aria de l'Ortigara
che mi ha cambià colore.

La sul Pasubio c’é un barilotto
che mi ha cambià colore.

Sul Monte Grappa c’é una bombarda
che mi ha cambià colore

L'è stato il fumo della mitraglia
che mi ha cambià colore.

Ma i tuoi colori ritorneranno
sta sera a fare l'amore.

¿Dónde estuviste, mi amado soldado 
que estás pálido/tenés mal color?
Ha sido el aire del Trentino
que me hizo cambiar de  color/
Ha sido el aire de la Ortigara
que me hizo cambiar de color
Allá en el monte Pasubio 
hay un barril de pólvora
que me hizo cambiar de color
En el Monte Grappa hay un mortero
que me hizo cambiar de color
Ha sido el humo de la ametralladora
que me hizo cambiar de color
Pero vas a volver a tomar buen color
esta noche, haciendo el amor.

viernes, 21 de octubre de 2016

Carlo Gesualdo - Io pur respiro in cosí gran dolore

Carlo Gesualdo
(Madrigal, a 5 voces, 1613)

Io pur respiro in così gran dolore
E tu pur vivi, o dispietato core?
Ahi, che non vi è più speme
Di riveder il nostro amato bene!
Deh, morte, danne aita,
Uccidi questa vita!
Pietosa ne ferisci
A la vita dia fin ed al gran duolo. 


 Y yo sin embargo respiro, a pesar del gran dolor
y vos vivís todavía, corazón despiadado?
Ah, porque ya no queda ninguna esperanza 
de volver a ver a nuestro amor.
Dale, muerte, ayudame,
matá esta vida,
Muerte piadosa, herime,
poné fin a esta vida, y a este gran dolor.
(acabá con esta vida y con este gran dolor)

sábado, 20 de agosto de 2016

Jacopone da Todi - Stabat mater dolorosa





 Giotto - Compianto sul Cristo morto 1303-1305 - Basilica superior de Asis (fragmento)


Fra Jacopone da Todi (1230-1306)





Stabat Mater dolorosa
Iuxta crucem lacrimosa
            dum pendebat Filius;

Cuius animam gementem
Contristatam et dolentem
            pertransivit gladius.

O quam tristis et afflicta
fuit illa benedicta
            Mater Unigeniti!

Que merebat et dolebat
et tremabat, dum videbat
            Nati penas incliti

Quis est homo, qui non fleret
Matrem Christi si videret
            In tanto supplicio?

Quis non posset contristari
Piam matrem contemplari
            dolentem cum filio?

Pro peccatis sue gentis
vidit Iesum in tormentis
            et flagellis subditum

Vidit suum dulcem Natum
morientem desolatum
Dum emisit spiritum

Eia Mater fons amoris,
me sentire vim doloris
            Fac ut tecum lugeam

Fac ut ardeat cor meum
in amando Christum Deum
            ut tibi complaceam.

Sancta mater, istud agas
crucifixi fige plagas
            cordi meo valide.

Tui Nati vulnerati
Tam dignati pro me pati
            penas mecum divide

Fac me vere tecum flere
Crucifixo condolere,
            donec ego vixero.

Iuxta crucem tecum stare
et me tibi sociare
            in planctu desidero

Virgo virginum preclara
mihi iam non sis amara
            fac me tecum plangere

Fac ut portem Christi mortem
Passionis fac consortem
            et plagas recolere.

Fac me plagis vulnerari
Cruce fac inebriari
            et cruore Filii 

Flammis ne urar succensus
per te Virgo, sim defensus
            in die Iudicii.

(Inflammatus et accensus
per te, virgo, sim defensus
            in die judicii

Fac me cruce custodiri, 
morte Christi premuniri, 
          confoveri gratia.)

Christe, cum sit hinc exire,
da per matrem me venire
            ad palmam victorie

Quando corpus morietur
fac ut anima donetur
            paradise glorie.



Estaba la Madre dolorida
llorando junto a la cruz
De la que pendía su hijo,

cuya alma gimiente
afligida, y atribulada
fue atravesada por una espada.

O, qué triste y afligida
se encontraba la bendita
Madre del Hijo único

que lloraba, y sufría
y temblaba al ver el dolor
de su hijo glorioso.

¿Quién no lloraría si viera
a la Madre de Cristo
en medio de tanto sufrimiento?

¿Quién podría no afligirse al contemplar
a esta piadosa Madre padeciendo
Junto a su hijo?

Por los pecados de los hombres
ella vio a Jesús sometido, azotado
y torturado.

Vio que su dulce Hijo
moría en soledad
al entregar su espíritu.

Ea, Madre, fuente de amor
haceme sentir la fuerza de tu dolor
Para que yo llore con vos,

Hacé que arda mi corazón
De amor a Dios
Para complacerte (o complacer su voluntad)

Santa Madre, hacé esto:
marcá en mi corazón las llagas
de tu hijo crucificado

que yo comparta el dolor
de tu hijo que sufrió
por todos nosotros.

Permitime llorar con vos,
compartir el dolor de tu  hijo crucificado
Mientras yo viva.

Quisiera estar junto a vos
a los pies de la cruz
y llorar a tu lado.

Virgen santa, se buena conmigo
concedeme que me lamente
con vos

que yo lleve conmigo la muerte de Cristo,
que sea socio de su pasión
que comparta sus heridas

que sus heridas me hieran también a mí,
que me embriague con esa Cruz
y con la sangre de tu hijo.

Para que no termine quemado por la llamas
(Defiéndeme Virgen santa
el día del juicio.

Hacé que la cruz me defienda,
que la muerte de Cristo me proteja
y que la gracia me reconforte)

Cristo, cuando me llegue la hora de morir
Concedeme llegar a la palma de la victoria
Con la ayuda de tu madre

Y cuando el cuerpo muera
Concede a mi alma alcanzar
La gloria del paraíso.
 



 La linea "inflammatus et accensus no aparece en la versión oficial del Misal Romano, pero sí en la de muchas obras musicales". Sobre esto, ver acá:


Otras versiones en castellano, acá